Ik werd ziek van de gedachte dat iemand zich aan mijn (klein) kinderen zou vergrijpen. Ik word ook ziek van de manier waarop we ons met z\’n allen storten op de dader(s). Zeker, ze moeten met hun \”poten\”van kinderen afblijven. Maar wij roepen wel héél hard \”kruisigt hem\”. Zou er iets van plaatsvervangende schuld in zitten? Wie werpt de eerste steen? Nee, dan gaat het niet alleen over kinderporno, maar over de medeverantwoordelijkheid voor de duurzame ontwrichting van deze maatschappij. Nederland heeft God en de wet van God verlaten. Dan komt het tot allerlei uitwassen. Dat was vroeger al zo toen mensen hun kinderen aan de moloch offerden, dat is vandaag ook zo nu de maatschappij zijn kinderen aan de mammon (geldgod) offert. Een diepgaande verandering is nodig, waarin het gezin weer centraal komt te staan. Een écht gezin, waarin vader en moeder vaste bakens zijn voor hun kinderen.