Roulette met gevaarlijke- en placebo coronaspuiten van Pfizer

Deense wetenschappers hebben overtuigend bewijs gevonden dat een
aanzienlijk percentage van de batches van het Pfizer-BioNTech BNT162b2
COVID-19-‘vaccin’ dat in de EU werd gedistribueerd waarschijnlijk uit placebo’s
bestond, en dat de niet-placebo-batches ernstige bijwerkingen veroorzaakten bij de
ontvangers ervan. De wetenschappers publiceerden hun studie in maart jl. en het
werd als brief ingediend bij het European Journal of Clinical Investigation. BNT162b2 is
het zogenaamde ‘vaccin’ waarvoor toestemming voor gebruik in noodgevallen is
verleend door de Amerikaanse Food and Drug Administration en andere
autoriteiten. Het onderzoek trok aanvankelijk geen aandacht, maar recente
mediaberichten brachten het aan het licht. De bron is een artikel van vijf Duitse
wetenschappers, die publiekelijk de veiligheid van de ‘vaccins’ in twijfel hebben
getrokken. De Deense onderzoekers keken naar coronaspuiten van Pfizer-
BioNTech die tussen december 2020 en januari 2022 in Denemarken werden
toegediend en ontdekten dat partijen van de Pfizer-BioNTech COVID-19-prik
netjes in drie groepen konden worden verdeeld. Twee van de drie groepen
veroorzaakten hogere dan normale percentages ernstige bijwerkingen. Voor de
derde groep batches werden echter in totaal nul bijwerkingen gemeld.

De wetenschappers onderzochten ook gegevens die aangaven welke batches
werden geïnspecteerd en getest door de overheid en ontdekten dat bijna geen van
de batches uit de derde groep – geassocieerd met geen ernstige bijwerkingen – was
geïnspecteerd.

De conclusie is dus dat ongeveer 30% van de batches van het Pfizer-vaccin die
aan het publiek werden toegediend placebo’s waren. En erger nog, alles wijst erop
dat overheden hiervan op de hoogte waren. Het blijkt dus dat er een waargenomen
variatie van ernstige bijwerkingen in de batches van de coronaprik is, die in strijd is
met de verwachte homogeniteit en verdeling hiervan tussen de verschillende
batches. Er zou dus een batch-afhankelijke veiligheid bestaan. En dat rechtvaardigt
de vraag of men actief aan het experimenteren was met het publiek, en of men
misschien het feit dat de coronaprikken tal van bijwerkingen hadden wilde
verdoezelen. Met andere woorden, er zou zich onder de coronaprikken een hoog
percentage aan placebo’s bevinden.

In Denemarken werden de batches met coronaprikken in drie categorieën
verdeeld: de eerste categorie batches, circa 60%, hadden een matig of matig
verhoogd niveau van bijwerkingen. Hier werd één ernstige bijwerking per
vierhonderd doses geregistreerd. De tweede categorie batches werd geassocieerd
met een buitengewoon hoog niveau van bijwerkingen. Hier zag men ernstige
bijwerkingen bij één op de tien doses, goed voor bijna 50% van de vaccin-
gerelateerde sterfgevallen in de steekproef. Sommige batches hadden zelfs een nog
hoger aantal ernstige bijwerkingen: tot één op elke zes doses. Deze categorie
vertegenwoordigde slechts 5-10% van de totale hoeveelheid batches. Er zijn
daarom verdenkingen dat deze bijzonder slechte partijen misschien stilletjes van demarkt zijn gehaald door de volksgezondheidsautoriteiten. In de derde categorie,
goed voor circa 30% van de batches, werden nul bijwerkingen gezien. Alles in deze
batches wijst op een gelijkenis met een placebo.

Uit het onderzoek bleek ook nog dat een vergelijking van de batchnummers
met de openbaar beschikbare gegevens over de coronaprikbatches, tot de conclusie
leidde dat bijna geen van de onschadelijke batches – in tegenstelling tot de zeer
slechte en niet zo slechte batches – onderworpen zijn geweest aan enige vorm van
kwaliteitscontrole. Uit de derde categorie werd dus niets getest. Met andere
woorden, dit laat zien dat het er sterk op lijkt dat de toezichthouders hiervan op de
hoogte waren. Ze wisten dat ze de placebo/zoutoplossing niet hoefden te testen.
Het zou verspilling van hun tijd zijn geweest, dus dat deden ze niet. Al met al
kunnen we concluderen dat het er alle schijn van heeft dat men op mensen aan het
experimenteren is geweest. Een derde deel van de toegediende injecties bleek een
placebo te zijn, waarmee de bevolking dus werd voorgelogen. Maar toen men
ontdekte dat een bepaald aantal flacons een inhoud met een hoog percentage aan
ernstige bijwerkingen bleek te bevatten, heeft de overheid deze batches stilletjes van
de markt gehaald. Een andere mogelijkheid zou kunnen zijn dat toen men ontdekte
dat er een schandalig hoog aantal bijwerkingen was als gevolg van de
coronaprikken, de enige manier om dit te verzachten en het publiek kalm te
houden, was om ze een placebo te geven. Op die manier zou het totale aantal
bijwerkingen naar verhouding veel lager zijn.

Normaal gesproken zijn er bij vaccinaties een gemiddeld aantal bijwerkingen
van 1% (VEARS, Lareb). Dat is hier in het geheel niet het geval. De vraag is nu of
deze bevindingen van de Pfizer-prikken gelden voor alle landen. Dit moet
natuurlijk worden onderzocht, en we zouden graag zien dat ook hier in Nederland
zulk onderzoek zal plaatsvinden. Het RIVM en het CBS blokkeren echter elk
onderzoek hiernaar, met het excuus dat het om privacy zou gaan.

Het roept dan ook de vragen op: “Deden ze dit echt, en waar deden ze dit?
Hebben ze mensen laten weten dat ze mogelijk een placebo kregen? … Waren de
mensen zich ervan bewust dat ze in wezen deelnamen aan een klinisch experiment?
Want dat is wat het was. Het was een test, je was een proefkonijn … en ze waren
gegevens aan het verzamelen. Vanzelfsprekend is dit onwettig.

Analyse van het aantal sterfgevallen per 100.000 burgers die de coronaprik
ontvangen hebben in 50 staten, laat ons zien dat de overgrote meerderheid van de
sterfgevallen door de gifspuit plaatsvindt in de Republikeinse staten.

Tegelijkertijd vond in de VS een vergelijkbaar onderzoek plaats. Mike Yeadon,
voormalig vice CEO van Pfizer, en zijn onderzoekers, hebben gegevens verzameld
over overlijden en ernstige bijwerkingen in de VS, uit een database met meer dan
700.000 bijwerkingen veroorzaakt door de Moderna-, Pfizer- en Janssen-spuiten.
Deze zogenaamde ‘vaccins’ zijn ingezet in verschillende batches. Evenals bij het
onderzoek in Denemarken zien we hier dat een klein percentage van de batches
zeer toxisch was, hetgeen binnen enkele dagen of weken na de injectie leidde tot
ziekenhuisopname, invaliditeit en/of overlijden. En ook hier blijken grotere
percentages minder bijwerkingen te geven en zelfs op placebo’s te lijken. Deze drie
bedrijven worden er dan ook van verdacht dat zij hebben samengewerkt om de
dodelijke effectiviteit van de gevaarlijke batches stilletjes te controleren. Privé-
uitgelekte documenten van de CDC, het Amerikaanse RIVM, tonen een lijst metvervaldata die alleen op de batches zijn aangebracht die giftig blijken te zijn. Dit is logisch, want er zou geen reden zijn om vervaldata te plaatsen op placebo’s met alleen een zoutoplossing. Bij de dodelijke flacons echter wel. Deze manier van werken stelt overheden in staat dodelijke partijen op specifieke bevolkingsgroepen
te richten. Het lijkt er nu op dat dit in de VS is gebeurd, en wel gericht op de ‘rode’
(Republikeinse) staten.

Analyse van het aantal sterfgevallen per 100.000 burgers die de coronaprik
ontvangen hebben in 50 staten, laat ons zien dat de overgrote meerderheid van de
sterfgevallen door de gifspuit plaatsvindt in de Republikeinse staten. Sommige van
deze staten tonen elf keer meer coronaprik-sterfgevallen dan andere staten.
Republikeinse staten hebben gemiddeld twee keer zoveel doden en gewonden als
blauwe (Democratische) staten. Dat is alleen mogelijk wanneer de rode staten
tenminste twee keer zoveel dodelijke batches hebben toebedeeld gekregen. Het
heeft er alle schijn dat hiermee de weegschaal van het democratische proces
gekanteld wordt door het vermoorden van mensen die tegen de Grote Herstart van
de Nieuwe Wereld Orde zijn.

Al met al wordt steeds duidelijker dat er overal met de batches van de
coronaprikken is geknoeid. Omdat de kwaliteits- en veiligheidscontrole nooit heeft
plaatsgevonden, zou men abusievelijk flacons met verschillende inhoud hebben
geproduceerd. Maar het is waarschijnlijker dat producenten en lieden van
Volksgezondheid op de hoogte waren van deze verschillen en daarmee doelbewust
en moedwillig zowel zeer toxische batches als placebo’s onder de bevolking hebben
toegelaten.

Peter Pilon, arts en oprichter City Bibles